شهادت جوادالائمه ع
|
اي خــــــــداونــــــد توانـــــــاي مبيــــــــن خالــــــق امكــــــــــان و رب العالميــــــــن اندر اين دنياي بــــــــي مهــــــر و وفــــــا مـــــــــن گرفتـــــــارم به دام مشركيـــــــن باب من باشد علــــي موســـــي الرضــــــا از لقب باشــــم جـــــــــواد العـــــــارفيـــــن از ستـــمــــــهـــــاي عــــدوي نابــــكــــــار روز و شب باشم ز دشمـــــن دل غميــــــن سينه ام مجــــــــروح و قلبــــــم داغــــــدار گشتـــه از ظلــــــم و جفــــــاي خائنيـــــــن باعث قتلـــــــــم شـــــده ملعــــــونــــــه اي كودكـــانم گشتــــــه بي يـــــار و معيــــــــن بــــود ام الفضــــــــل ملعــــــــونه دغــــــا ريخت در كامم ، ستمگـــــر ، زهر كيـــــــن پس در حجــــره به روي شــــــاه بســـــت گشت غمگيــــــن ، ان وصـــي مرسليـــــن هر چه گفتا ، از عطــــــش دل سوختـــــــه شورشـــــي افتــــــاد در عــــــرش بريــــــن كام عطشان همچـــــو جــــــد اطهــــــرش تشنه لب جـــــــان داد ان حامـــــي ديــــــن | |
| دل دريا خــــــون شــــــــد | ||
| ||
|
بار ديگر عالمــــي غمخــــــــانه شـــــــــد غــم فـــــــزا از ناله جانانـــــــــه شـــــــد در عـزاي نـــــــور چشــــــــــم احمـــــــدي غـــــــرق ماتـــــم شـــــــد جهان سرمدي قلزم كون و مكــــــان امــــد به جــــــــوش مي رسـد بر گـوش دل ، بانگ ســــروش شد پريشـــــان خاطــــــــر بدر الدجـــــــــي ان سمــــــي مصطفــــــي ، پـــور رضـــــا ان جـــواد جـــــــــود رب العالمـــــيــــــــن شد مشــــــوش خاطــرش از زهر كيـــــن در جوانــــــي شــــد خــــزان گلــــــــزار او زرد گشتـــــــه چــــــهـــــــره گلنــــــار او همســـرش ظلم و ستــــــم بنيــــاد كـــــــرد بهر قتلش هر زمــــــان امــــــداد كــــــرد بـــــــود در خانـــــــــه ولــــــي كائنـــــــات در تلاطــــم ، كشتــــــي بهــــــر نجــــــات زاه جانسوزش دل زهــــــــرا شكســـــــــت دربرويش ، مشــــــــرك ملعونه بســــــت هر چه گفت از زهــــــــــر قاتل سوختــــــم شمع جان در نار جـــــــور افروخــــــتــــم هيچكس غيـــــر از خدا يــــــــادش نكـــــرد گوش بر افغـــــــــان و فــــريادش نكــــرد عاقبـــــــت با لعل عطــــشان ، داد جـــــان همچــــــــو جــــــدش بر لـــــــب اب روان رخـت بســــــت و رفـــــــت از دار فنــــــا شد جهـــــان در ماتمـــــــــش ماتم ، سرا قطره ، جسم اطهـــــرش عريــــان نبــــود اهل بيتش بي ســر و سامـــــان نبــــــــود بي كفن جسمش نشد پنهــــــــــان به خاك جسمش از خنجر نگشته چــــاك چــــــاك | |